DSC00137

De Librije in Zwolle, derde bezoek(diner+groep)

Op 12 september 2004 in drie sterren, Overijssel.

De Librije, op vrijdag, 12 december 2003.
Met een gezelschap deze keer. Binnen het gezin Van S. heeft deze datum nog heel wat voeten in de aarde gehad, want ik had al in september samen met bridgepartner Jan ingeschreven voor de door onze bridgeclub voor de tweede maal georganiseerde Nachtdrive op deze datum. Niet heel lang geleden kwam ik er achter dat er dus ook gegeten moest worden....Gelukkig kon ik alles regelen, was er zelfs nog enig begrip bij zowel Jan als organisatoren en kon ik met een gerust hart richting Zwolle. Voor de logeeradressen van de kinderen was gezorgd. Natuurlijk kreeg Ole op de valreep nog even ruzie met het vriendinnetje met wie hij de kamer zou delen, maar nadat ook dat was opgelost, de overnachtingtassen waren ingepakt en waren bezorgd op de diverse adressen, kon ik me gaan opmaken voor de rit naar Zwolle. Ik had er zin in. Na een eerste maal een uitgebreide lunch en een tweede maal een uitgebreid en uitstekend diner te hebben gebruikt bij De Librije, was ik zeer benieuwd naar een maaltijd hier in een gezelschap van 20 personen. Hoe zouden ze dat aanpakken, zo gemakkelijk is het namelijk niet, zo is mijn ervaring.

Ruim op tijd, ondanks de toch wel zeer irritante files op de route, checkten wij in in het Hotel. Wientjes deze keer. Grandeur van buiten, van binnen, met name de kamers, vind ik het nogal tegenvallen. Minimaal comfort en uiteraard aan de warme kant. Zeker de bar is er bloedheet en dat vind ik onprettig (zelfs de Corsendonk is er niet koud genoeg, hoe krijgen ze het voor elkaar !). Dat nodigt me ook zeker niet uit om langdurig af te pilsen, wat dan de volgende ochtend, als je toch weer op tijd terug moet zijn vanwege afspraken van de kinderen, weer een voordeel is. Zo heeft ieder nadeel uiteindelijk zijn voordeel.
Na een glaasje wijn in de bar, waar iedereen zich verzamelde en het al snel erg genoeglijk was, reden onze taxi's voor en werden we richting restaurant vervoerd. Ik vroeg nog even aan de taxichauffeur wat er nu waar was van alle berichtjes dat de familie Boer Zwolle wilde verlaten en volgens hem was er weinig aan de hand. De media bliezen alles nogal op en was het, volgens hem, een stormpje in een glas water. Ok dan, we zullen zien. Het plein voor De Librije is inmiddels geheel veranderd. Geen parkeerterrein meer, maar een aangelegd plein met rechte paadjes en wat omheinde beplanting. De parkeerplaatsen van De Librije zijn er nog wel, dat wel. De taxi's stopten keurig voor de deur, de deuren werden opgedaan door personeel van De Librije en de heer Boer stond al in de mooi verlichte deuropening te wachten. Een hartelijk welkom toch altijd hier, ik stel dat zeer op prijs.
We werden direct naar boven geleid, want ons gezelschap zou in de Salon op de eerste verdieping (waar ook de toiletten zijn) de maaltijd gebruiken. Daar werden onze jassen aangenomen en via het relatief smalle gangetje liepen we richting Salon.
Een mooie Salon, een hele mooie zelfs. Balken zoals beneden in het restaurant, mooie gotische raampartijen, waar wel erg mooie gordijnen half voor hangen, voor elk raam op een sokkel een ouderwetse verzilverde emmer met een kleine kerstdecoratie, een eigen bar heeft men hier ook, waar het, dat neem ik maar even aan, speciaal voor deze avond aangenomen personeel, hun zaakjes regelt, de open haard nu helemaal in kerstsfeer en op de tafels geweldig mooie, boeketten met grote witte rozen en erg mooi zacht groen. Niet op ooghoogte, maar er precies boven, erg prettig ! Ook geen flikkerend kaarslicht in je ogen, dus niemand zag na een uur sterretjes. De speechers moesten er wel even aan wennen, uiteindelijk bleek dat het handiger was om te blijven zitten, want staand kun je precies degene die je toespreekt niet zien. Wat allemaal, wat mij betreft, tot extra genoeglijkheid leidde.

Staand kregen we een apritief: een glas cava met gieterse besjes en streagalikeur. Nooit gehoord van streagalikeur, maar dat kan aan mij liggen, ik ben geen likeurliefhebber. Een korte uitleg door de mevrouw van de bediening leerde me dat het een likeur op basis van saffraan is. Een prettig glas was het zeker. Mooie frisse Cava en de besjes erin kleurden het geheel rood, feestelijk dus. Erbij de eerste amuse, die we nu wel kennen: lolly van eend en eendenlever met een madeleine met appelcompote. Ik vond hem alweer lekker, alhoewel de madeleine aan de droge kant was. Wel viel me het formaat van de lollie op, die was kleiner dan te doen gebruikelijk. Wat helemaal niets geeft wat mij betreft, de maaltijd was ook qua hoeveelheden perfect op elkaar afgestemd. Eén van de dames had vooraf aangegeven vegetarisch te willen eten en kreeg een lolly met geitenkaas en groene kruiden, ik denk dat Gaby die lolly ook heeft geproefd. Grappig was, dat bij de uitleg van het menu toen we aan tafel zaten door de heer Boer, hem was opgevallen, dat nog twee andere dames ook vegetarisch wilden eten, maar dat ze al wel de lolly van eendenlever hadden opgegeven. Ik moest erg grijnzen om de manier waarop hij dat memoreerde.
Hierna gingen we dus aan tafel. Prettig deze keer één tafel voor het hele gezelschap. Meestal heeft deze club drie tafels en is het een heel gedoe met het changeren. Ook dat was deze keer prettig opgelost, na het tussengerecht schoven de mannen vier stoelen op, zo vertelde de voorzitter van het spul, zodat iedereen zich alvast kon voorbereiden op de nieuwe tafelgenoten;-).
Water werd ingeschonken, uit de door Bert al genoemde speciale Librijeflessen en ook de wijn werd ingeschonken. Door mevrouw Boer, die desgevraagd kort uitlegde wat voor wijn het betrof. Het was een Hazard Hill, Semillion-Sauvignon uit Australië. Ik vond hem prettig, terwijl ik meestal niet zo weg ben van nieuwe wereldwijnen, maar dat zal aan mijn onbekendheid ermee liggen.
De tweede amuse verscheen. In weer zo'n mooi bakje, wat ik toch alleen maar bij De Librije tegenkom, schuim van aardappel met gerookte heilbot en avocado. Op erg prettig, redelijk compact schuim van aardappel lag een pakketje lichtgroenerigs iets, wat dus de in avocado (?) ingepakte heilbot was. Erbij twee prachtige stengels uitgebakken spek, die erg krokant en droog waren. Een zeer prettig hapje !
Waarmee het menu een aanvang kon nemen. Op de op tafel geplaatste menukaartjes had ik kunnen lezen dat we zouden genieten van het Salonmenu. Omdat we deze avond afscheid namen van zowel een lid van het bestuur als van de voorzitter, waren er vele toespraakjes, die keurig werden ingepast in de gang van het menu. We hebben zelfs nog een lied gezongen richting voorzitter !
Het voorgerecht, geplette Sint Jakobsmossel met Jabugoham en gebakken wittebonencrème en peterselie-eitje (ik volg de namen zoals ze op het menukaartje staan.......)was mij bekend. Wat niet wegneemt dat het weer een perfect gerecht was. Ik zal niet verder uitweiden over het reeds tweemaal beschreven palet van de geplette coquille met de ham en ook het bakje met de wittebonencrème en de wederom perfect gebakken coquille onder het peterselie-eitje, met erbij het heerlijke stukje buikspek beschouw ik inmiddels maar als bekend. Ik vond het weer knap om voor zoveel mensen toch weer deze graad van perfectie te halen....
De wijnglazen werden verwisseld en ons werd een Bourgogne Blanc ingeschonken. Een vrij simpele wijn, wat ik raar vond na de smaakvolle Hazard Hill. Wat is dat toch om als tweede witte wijn een minder krachtige te nemen ? Mij schoot de zeer enthousiaste sommelier van La Rive te binnen met zijn Aligoté... Deze wijn begeleidde het tussengerecht, tarbot met iets gerookte boter, boerenkool en aardappel. Een mooi stuk tarbot lag op een bedje van een mooie stevige aardappelpuree en dat geheel lag in een jus van boerenkool. Of zou het een boerenkoolsoepje geweest zijn ? ;-). Een mooi gerecht, alhoewel ik persoonlijk aardappel en boerenkool wel erg simpele begeleiders vind van tarbot. Maar weer mooi op temperatuur en zoals gebruikelijk erg mooi van presentatie hier.
Hierna volgde het changement, wat allemaal soepeltjes verliep, werden de witte wijnglazen afgeruimd en werd onze rode wijn van deze avond ingeschonken. Een Jane Ventura Merlot. Het zal al duidelijk zijn dat ik geen huizen en jaargangen heb opgekregen van de wijnen. Een zeer prettige wijn deze, zoals Merlot wel vaker erg prettig is. Hij begeleidde het hoofdgerecht, jonge wilde duif met knolselder en kaantjes en salade van gerookte duif en spitskool met een saus van bloedworst. Voor de verandering was dit vleesgerecht wat mij betreft de topper van de avond. Zelden heb ik zo'n prachtige duif gegeten. Boterzacht, maar heel heel diep van smaak, ook hier dat mooie leverachtige in de nasmaak, werkelijk erg mooi. Drie rondjes lagen er op de borden en het geheel lag in de saus van bloedworst. Die saus was erg bijzonder, als je de smaak van bloedworst niet kent denk ik dat het niet te herkennen is. Ik vond het perfect. Het ene rondje was een erg mooi stukje duif op de stevig gebakken knolselderij, het tweede rondje de salade, meer een soort puree van spitskool met de stukjes gerookte duif en het derde rondje een stukje borst van het duifje met erbij het uitgebeende boutje. Absoluut perfect en geweldig goed van temperatuur ook. Ik noem dat nog maar eens, de keuken zit hier tenslotte in de kelder (alhoewel er ook een kleine keuken op deze eerste verdieping is, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat daar zo uitgebreid gekookt kan worden).
Een dessertwijn werd geserveerd, een Illbesheimer, Beeren Auslese, vrij nietszeggend vond ik die. Gewoon een lichtzoete wijn. Het dessert bestond deze avond uit een citroengrastaartje met een bonbon van after eight, een shake van rum en dragon en griesmeel met ananas en laurierijs. De door mij gevraagde crème brûlée van epoisses was helaas niet leverbaar voor een groep van deze omvang....Wel aardig, deze dessertjes. Over de combinatie van het citroengrastaartje met de bonbon van after eight ben ik nog niet helemaal uit. Nu ben ik toevallig een liefhebber van after eight, echtgenoot dus helemaal niet, maar ik vond persoonlijk de delicate smaak van het citroengrastaartje wat wegvallen tegen het geweld (alhoewel het een zachte smaak was) van de pepermunt. De shake van rum en dragon, die ik tijdens de lunch hier at/dronk, ontlokte zuchten van bewondering van de rest van het gezelschap en ik vond hem wederom zeker niet onaardig, maar toch...En tot slot de griesmeel met ananas en laurierijs: dat vond ik aardig, alhoewel ik misschien wel een beetje vind dat het maar blijven zoeken naar combinaties waar ouderwetse ingrediënten in verwerkt zijn op een bepaald moment wel mag stoppen....Wat allemaal helemaal niet wegneemt dat het een zeer aardig dessert was.

Waarmee we toewaren aan de laatste toespraakjes en het lied, een mooi moment dit om een lied te zingen overigens en de koffie. Gewone koffie werd geserveerd en het krijgen van een kopje espresso had wat voeten in de aarde. De koffie zal dus wel van beneden komen. Erbij had ik een glaasje erg prettige eau de vie Mûre (bramen) en de friandises waren weer erg prettig. De bekende lolly van chocolade en zo nog wat prettige zoetigheden. Ook hier viel me op dat het formaal van met name de lolly kleiner was dan de eerste keer, waar wederom niets mee mis is natuurlijk.

Resumerend een uitstekend maal in een prachtige ambiance en zeker voor een gezelschap van deze omvang gewoon knap gedaan. De bediening was jong en naar ik denk, ingehuurd voor het gezelschap, maar ook dat kan ik me voorstellen. Tegen echtgenoot merkte ik later nog op dat het toch wel een heel gedoe is om topkok te zijn, je treedt toch als het ware elke avond en bij elke tafel even op. Mensen vinden het blijkbaar belangrijk om even je gezicht te zien, zo ook van mevrouw Boer. Zo stellen ze zich dus ook op. Wat niet wegneemt dat ik met name de ontvangst door Jonnie Boer altijd bijzonder prettig en ontspannen vindt en dat blijft de sfeer van dit zeer prettige en erg goede restaurant toch kenmerken.

0 gedachtes over "De Librije in Zwolle, derde bezoek(diner+groep)"

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie

Copyright © 2004 - 2017 Restaurant recensies van Carla, Restaurantbelevingen | Alle rechten voorbehouden

Designpro.nl | Z-IM.nl