DSC00137

Trattoria dell'Arte in Den Haag

Op 30 januari 2006 in Zuid-Holland.

gemaakt op 28-OCT-02


Trattoria Dell'Arte.
Op zaterdagavond, 26 oktober 2002. Een min of meer zomaar ontstane eetafspraak. De op Smulweb aanwezige recensies gelezen en het zag er goed uit.
Mooi op tijd arriveerde ik bij het Promenadehotel, het restaurant ligt onder deze erg lelijke betonnen kolos. Je kunt er via de lobby van het hotel komen, maar ook via een aparte trap (linke trap bij slecht weer overigens). Ik koos voor de trap, zoals later bleek een foute keus.
Een prettige entree, ruim, indruk was beige. Ik liep de hoek om, daar is een bar, langs de koofjes waar gemiddeld 5 mensen kunnen zitten en werd heel vriendelijk ontvangen. Ik noemde de naam van de gastheer, enigszins verbaasd dat ik de eerste van het gezelschap was. Maar inderdaad, de reservering was gemaakt, dus ik bedacht me dat men wel zou komen opdagen. Ik ging aan ons tafeltje zitten en had wel trek in een glaasje witte wijn. Het was inmiddels een kwartiertje later en ik begon me enigszins unheimisch te voelen. We hadden vast ergens anders afgesproken en dat was me dus ontgaan. In mijn tas gezocht, wel mijn mobiele telefoon bij me, maar geen boekje met alle nummers ! Tja, dan maar wachten, ze zouden heus vanzelf wel komen. Ik vroeg de vriendelijke ober of de hotelbar rond dat tijdstip geopend was (ik heb vreemde ervaringen namelijk met bars in hotels) en ja, die was geopend. Hij was zo vriendelijk om even voor me te gaan kijken en ja hoor. Daar kwam hij al terug, een arm vol met jassen en erachter lachend natuurlijk mijn gezelschap. We waren compleet !

We schoven aan tafel, dronken onze verschillende aperitiefjes leeg en gingen de kaart bekijken. Die ziet er goed uit, veel bekende Italiaanse gerechten, geen ganzenlever zoals bijvoorbeeld bij Brancatelli in Rotterdam, maar gelukkig ook geen pizza !
De ober vertelde ons het dagmenu, 29.50. Twee van ons besloten dat menu te nemen, beide kozen voor de vitello tonnato en de grigliata Pesci, achtereenvolgens kalfsfilet met tonijnsaus en gegrilde zwaardvis, zalm en heilbot in een saffraansausje. Twee anderen namen ook de vitello tonnato, maar namen als hoofdgerecht de vitello tartufato, de kalfsfilet geserveerd met truffelsaus. In het menu was de kalfsfilet overigens met gorgonzolasaus, maar dit kon zonder enige moeite gewisseld worden naar de truffelsaus. De vijfde persoon aan tafel tenslotte koos voor de Brodino en aansluitend een tagliattele ai gamberetti e zucchine.
Erbij als witte wijn de Pino Grigio Barrique Villa Verbegna,, een goede wijn en de rode wijn was een Chianti Classico, die ik niet geproefd heb, maar die er mooi diep uitzag. Nog een fles Pellegrino erbij. Ik vergeet even te melden dat al eerder brood en homemade soepstengels met een kruidje op tafel waren gezet, met erbij licht gezouten boter en een lekkere tapenade.

Er kwam eerste een amuse, een stukje mortadella met gedroogde tomaat, mooi zacht van structuur allebei en goed van smaak.
De voorgerechten arriveerden, mooie borden, leuk opgemaakt (behalve de soep natuurlijk, die zat in een soepkom !)en de vitello tonnato was goed van smaak, met een mooie gladde tonijnsaus. Je krijgt het soms weleens met een wat grovere saus, maar dat heeft zeker mijn voorkeur niet.
De hoofdgerechten kwamen na een prettige tussentijd en ook hier weer mooie borden. De vis was goed, precies zoals ik die graag heb, niet te gaar. Het sausje was er boterzacht bij. Als bijgerechten wat vlinderpasta met een tomatensausje, gebakken aardappeltjes met rozemarijn en diverse soorten groentetjes, beetgaar met een lichte knoflooktoets. Prettig allemaal !
De tagliatelle en de vitelle tartufato beviel ook allemaal goed en de gesprekken werden steeds geanimeerder .

Op een na koos iedereen voor het kaasbordje, dat bestond uit taleggio, pecorino, parmeggiano en gorgonzola. En nog een soort, maar die ben ik even vergeten.Erbij diverse soorten nootjes, druiven en geroosterd stokbrood.
De kaas was goed, mooi op temperatuur en goed van smaak.
De ander had een dessert, bestaande uit in ieder geval chocolademousse en een sorbetijsje, ik meen dat er nog wat van rood fruit bijlag, het zag er heel aardig uit.

Toen nog langdurig verschillende soorten koffie met voor enkelen wat grappa, in eerste instantie de grappa Pino Grigio, maar die was op een bepaald moment op, waarna naadloos kon worden overgestapt op de grappa Chardonnay. Via die grappa Chardonnay kwamen we erachter dat grappa een aquavit is, nooit geweten dus !

Een klein minpuntje van het restaurant vind ik dat het als het ware in een kelder is gelegen, wat soms betekent dat het er nogal benauwd is. Dit kon uiteindelijk heel simpel worden opgelost door de deur naar de entree open te zetten, maar ik heb slechte ervaringen met kelderrestaurants. In Rotterdam zijn er ook een aantal van en ik heb sinds die tijd liever restaurants die tenminste op straatniveau liggen. Wat zeker niet wegneemt dat ik het er heel plezierig vond.
Aan het eind van de avond daalde de pianist van het hotel nog even neer naar de Trattoria en speelde een aantal hele prettige nummers. Wij waren natuurlijk de laatsten die vertrokken.

Trattoria dell'Arte is 7 dagen per week geopend, lunch van 12.00-15.00 uur en diner van 18.00 - 00.30 uur. Voor het zakenverkeer serveren ze een zakenlunch van 27.00 per persoon.

 

Update: Trattoria dell'Arte bestaat niet meer, of er een ander restaurant in het hotel zit, weet ik niet. Even de website van het hotel bezoeken voor nadere informatie.

 

0 gedachtes over "Trattoria dell'Arte in Den Haag"

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie

Copyright © 2004 - 2017 Restaurant recensies van Carla, Restaurantbelevingen | Alle rechten voorbehouden

Designpro.nl | Z-IM.nl