DSC00137

Parkheuvel in Rotterdam

Op 30 mei 2007 in één ster, Rotterdam.

Parkheuvel op 13 april 2007. Mijn laatste bezoek was alweer een flinke tijd geleden. Erg benieuwd was ik. Ik kan nl. niet uitstaan dat er maar liefst twee Michelinsterren zijn verdwenen hier en wilde zelf kunnen proeven hoe Erik van Loo hier kookt. Van zijn kookkunsten bij De Zwethheul heb ik nl. altijd erg genoten. Bovendien was ik benieuwd hoe omgegaan zou worden met de toch wat afstandelijke sfeer die er altijd hing bij Parkheuvel.


Nadat ik tafelgenoot had opgepikt bij het station, reden we het park in. Parkeren is geen probleem, valetparking schijnt er te zijn, maar ik vermoed alleen 's avonds. Gelukkig zat er nog wel iets op de chipknip en de chipknip werkte ook voor de verandering, dus prima allemaal.


Aan de entree is niets veranderd, binnen wel. De bar is dicht. Dat is het eerste wat opvalt. Of het nu echt een verbetering is, ik weet het niet. De loungeruimte, waar wat nieuwe bankjes staan en die een wat andere kleur heeft, lijkt hierdoor wat intiemer, maar is het uiteindelijk niet. En het lijkt me lastig voor het personeel, zo'n dichte bar. Vroeger keken ze gewoon even over de reling naar beneden en konden alle wensen in een oogopslag zien, tegenwoordig moeten ze echt om het hoekje gaan kijken. Maar goed, mijn probleem allemaal niet tenslotte.


We kregen een prettig tafeltje met uitzicht op het groene gebeuren buiten en begonnen uiteraard met een glaasje champagne. Als ik het me goed herinner kregen we knabbels die we al kenden, dus zo'n puntzakje met nootjes, witlofblaadjes met truffelmayo en nog iets, wat ik ben vergeten. De kaarten werden ons overhandig met uiteraard een uitleg van het lunchmenu. Ook een amuse verscheen. Eendenborst geserveerd met witte uiencompote, erbij een bitterbal van de gekonfijte eendenbout, créme van pastinaak en compote van abrikozen. Mooie smaakjes, mooi opgediend, mooi bij elkaar passend.


We besloten tot het menu waarvoor we gekomen waren: het menu Degustation. 10 Kleine gangetjes dus. Geen dessert, wel graag kaas, wat uiteraard geen probleem was.


De wijnkaart namen we door, die vonden we aan de prijzige kant als ik het me goed herinner.


In ieder geval begonnen we met mijn favorietje: De Montus, niet uit 2002 zoals op de kaart staat, maar uit 2003. Alain Brumont, Pacherenc du Vic Bilh.


We begonnen met St. Jacobsmossel. Zeer dun gesneden coquille dus, a la minute gemarineerd met romige Tahiti vanillecréme, verrijkt met la Perla kaviaar. Flink wat mooie plakjes coquille, waartussen de vanillecréme, en zoutkristallen - zaten. Erg smakelijk. Erop nog een lepel kaviaar. Uit Noord Italië zo lieten we ons vertellen door het charmante personeel. Licht flauw en helaas niet ploppend...


Het tweede gerechtje was kreeft. Om precies te zijn: Malse kreeft geserveerd met zoetzuur gemarineerde koolrabicilinders, fijn gesneden zuring en krokante amandel met een notenvinaigrette waarin een vleug marsepein verwerkt was. Een gerecht waar ik eigenlijk om moest grijnzen, maar dat kwam voornamelijk vanwege de tafelgenoot. Wat was nl. het geval? De koolrabicilinders waren werkelijk loeizuur en dat met de zuurgevoeligheid van tafelgenoot was natuurlijk desastreus...Op de cilinders overigens een prachtig stuk (Canadese) kreeft met erbij nog een fijne notenvinaigrette, waarin me de marsepein helaas ontging. Een beetje een vreemd, nog niet uitgekristalliseerd gerecht. Volgens tafelgenoot wordt het nooit wat, ik heb daar een wat andere mening over. We zullen het zien.


Het derde gerechtje was ganzenlever. Niet zomaar ganzenlever natuurlijk, maar een compositie in het vierkant van ganzenlever, gemarineerd met Pinot Gris, geserveerd met zoetzure biet. Net zoals het vorige gerecht een absoluut plaatje om te zien, werkelijk ontzettend mooi, ik geloof zelfs dat op de website dit gerecht te bewonderen is. Een zestal lucifers van zoetzure biet, die smaakten naar augurkennat, erop een mooi compact vierkantje van smeltende ganzenlever met erop een paar stukjes gelei van pinot gris. Ernaast een piepklein vierkantje geroosterd brioche en aan de andere kant wat gehakte noot. Alle onderdelen perfect op smaak, zowel apart als samen. Een erg mooi gerecht.


We gingen door met de koningskrab. Het gerecht wordt als volgt omschreven (let niet op de onwijze spelling, ik kan er ook niets aan doen): Het beste van Barentszee Koningscrab met een risi rosso onder een venster van Lardo Collonata, jus van olijf met witte chocolade.


Een rondje rode rijst, goed op smaak gebracht met flinters koningskrab, erop een flink stuk krab, bedekt met de Lardo. Daarnaast weer de jus van olijf en witte chocolade, die vooral bij afkoeling tot de gewenste smaak kwam. Een geweldig mooi gerecht, niet in het minst door de prachtige krab! Met stip de mooiste krab ooit geproefd en voor dat soort ervaringen kom ik hier natuurlijk.


Het vijfde gerechtje was zeeduivel. Medaillons van zeeduivel, gebakken a la plancha, hierbij beignets van Buchon mosseltjes op een bedje van paella van parelgort en chorizo créme saus. We troffen een rondje paella, erop de mosseltjes, ernaast een mooi stukje zeeduivel, er tussen de aan tafel aangebrachte chorizocréme die boterzacht was, aan en waren bijzonder tevreden alweer


Het laatste visgerechtje was zeebaars. . Op de huid gebakken lijngevangen zeebaars onder een dakje van krokante aardappel, romige venkel en rode botersaus. Eerlijk gezegd een nogal gewoon, weinig opzienbarend, maar wel goed gerecht. Niets over te melden verder eigenlijk.


Op aanraden van de ook al charmante sommelier besloten we tot een Gabarinza 2003, Burgenland, Oostenrijk. Een absoluut erg lekkere wijn.


Het zevende gerechtje was de met truffel verrijkte aardappelcrémesoep. Volgens de maître jeugdsentiment van Van Loo, geleerd van zijn vader en de aanleiding om kok te worden. In het soepje behalve de truffel ook nog wat Perla kaviaar en wat slierten witte asperge. Absoluut erg lekker.


We vervolgden het menu met rund. Gebraad van Maas, Rijn en IJsselrund met bloemkoolzalf, Araganolie en pecorino. Rundvlees uiteraard van Piet van den Berg wat 3 weken op 4 graden besterft. Het stonk dus ook. De bloemkoolzalf was erg zalvig, erbij nog wat piepkleine roosjes bloemkool, wat een raar mondgevoel gaf. De araganolie en pecorino gaven leuke toetsen. Het stinken was erg jammer. Ik ben er nog niet over uit wat ik hier nu van vond. De smaak was nl. goed, maar de algehele beleving is niet positief.


Het voorlaatste gerecht was lam. Uiteraard zuiglam uit het Geuldal. We troffen op het bord een proeverij van zuiglam uit het Geuldal met basilicumjus. Erbij een tomaatje gevuld met kaas en erop wat pancetta, een rondje minicourgette met pecorino en een blokje aardappel met vlees van de voorvoet. Een mooi, uitgebalanceerd gerecht.


Geen dessert voor ons, maar kaas. Van de kaaswagen hier, die heel gewoon goed is. Ik weet echt niet meer precies welke kaasjes we nu hadden, ik weet nog wel dat ze prima in orde waren. Het laatste drupje wijn beviel me er ook goed bij. Tafelgenoot nam nog wat Zinfandel Amador County 2003, Renwood Californie, tot zich en we besloten met prettige
espresso op de bankjes in het loungegebeuren. Vreselijke hoeveelheden friandises kwamen er op tafel, waarvan ik toch wel enkele gesnoept heb. Heerlijk!


Zeer tevreden verlieten we Parkheuvel. Om snel naar terug te keren. Prima personeel, fijne sfeer.

13 gedachtes over "Parkheuvel in Rotterdam "

Carla

test
31 mei , 2006 om 10:01 am

Gaby

Precies zo klef als je hem hebben wilt, hmmm klinkt goed allemaal daar in het kasteel Spangen. Ik las laatst trouwens dat de brasserie enorm in opkomst is in NL, nu ja, volgens Van Dinther dan. Ik geloof dat die Spangen een tijd geleden positief beschreven had.
31 mei , 2006 om 22:20 pm

Anne

Heel aangenaam dus allemaal en een echt bijzonder adres dus dat Spangen. De entourage lijkt me ook apart, Sparta vind ik sowieso een leuke club, niet in de laatste plaats door het Kasteel. Groet, Anne.
6 juni , 2006 om 09:38 am

Marja

Klinkt goed, wanneer spreken wij weer eens af?
6 juni , 2006 om 10:18 am

Ray

Klinkt als een prima adres. Leuk om te onthouden voor als ik bv. met klanten lunch (die natuurlijk dan fan zijn van Sparta). Hahaha. Die Bawykov-zalm ken ik dan weer heel erg goed... ik ben zelfs een keer in de rokerij van Rien Heemskerk geweest (hij is verantwoordelijk voor de zalm). Ik snap volledig dat Ole de zalm niet liet liggen. ;-)
20 juni , 2006 om 21:40 pm

Marixeblla

Die Ole boft met zo'n moeder. Zomaar lekker lunchen.... ;-) Die van mij vinden het overigens ook altijd leuk, alleen doe ik het te weinig. Wat was het voor Viognier? Was je tevreden, gezien onze recente uitwisseling hierover?
22 juni , 2006 om 09:26 am

Website Aanmelden

Hello, I have just finished a new internet gids,if you want you can add your blog at http://nl.uwgids.com/weblogs-p1-1075.html it's free and it's in dutch.
20 oktober , 2006 om 16:38 pm

petra

Toen ik jouw reactie bij mij las, dacht ik: Carla is weer ergens gaan eten. En niet zomaar ergens, jemig wat een genot... Lekker zeg. Klinkt goed. Ik begreep dat de nieuwe inrichting wel een stuk warmer is dan de vorige, wat zakelijke van Cees? Een 10-gangen lunch, wat een feest.
31 mei , 2007 om 09:43 am

Martine

Ik zag je reactie bij wijnerij en ben doorgeklikt naar je weblog. Wat een verwennerij bij Parkheuvel, ik heb er even van meegesmuld. Dank daarvoor. Groetjes, Martine
1 juni , 2007 om 19:47 pm

Ed van Wijnerij

Lang gewacht, toch gekomen -) Minstens een maal per week kijk ik met de nodige belangstelling naar een nieuwe restaurantrecensie. Het heeft, jammer genoeg, lang geduurd, maar het wachten is nu beloond, met drie recenties op rij. Heb weer genoten van je mooie beschrijvingen van plaats, sfeer en last but not least, je herkenbare bewoordingenen, die mij het gevoel geven, dat een door jou omschreven gerecht, imaginair voor me op tafel staat ! Ed
3 juni , 2007 om 10:34 am

KoppieKoppie

Ben gisteren (13-7-2007) wezen lunchen in Parkheuvel. Ik was er nog niet eerder geweest, dus van vroeger met Cees Helder kende ik het niet. Mijn mening: het was goed, maar...... De inmiddels obligate kunstwerkjes, meestal vierkant, een soort tompouce-vorm, bij alle gerechten, ik vind het een kunstje... is dat inmiddels niet volledig passxc3xa9? Geen enkel (!) vegetarisch gerecht op het menu. Dat viel me erg tegen. Een beetje restaurant heeft tegenwoordig toch ook wat keuze voor vegetariers? Ik had er vast wel om kunnen vragen, maar ik was de gast van iemand dus dan wil je niet lastig doen. De gerechten waren niet erg warm (lauw). Ik weet niet of dit zo hoort, maar van mij had het iets warmer gemogen. Maar nogmaals, ik heb er niets van gezegd, omdat ik gast was van een ander. En dan die omschrijvingen, ik vind het nogal aanstellerig allemaal, Koot en Bie zouden er wel weg mee weten. "op de lijn gevangen zeebaars" b.v...... nou ja...... Moet er misschien ook nog bij met wat voor een mes de baars is gesneden, of wat zijn ogen het laatst hebben aanschouwd? En alles "op een bedje van..." Is dat ook niet erg uit de mode? De inrichting vind ik erg formeel (Parkheuvel van vroeger ken ik dus niet, maar ik hoorde dat er nu in vergelijking met voorheen meer sfeer zou zijn aangebracht, maar ik vind het nog aan de formele kant). De bediening was prima, niet te stijfjes en ook niet te populair. De wijnen waren heerlijk en goed passend bij de gerechten. De friandises bij de koffie veel en verrukkelijk. Over de eindrekening weet ik niets, ik was te gast.... KoppieKoppie
14 juli , 2007 om 13:51 pm

Andrea

Wauw Carla, van iets dergelijks mogen wij dus ook binnenkort gaan genieten. Kijk er zeer naar uit. Liefs Andrea
9 april , 2008 om 20:38 pm

Ronny

Wauw, wat een leuke blog! Deze kom ik zeker nog wat meer bezoeken! Groeten, Ronny Website: http://www.buonissimo-kokaanhuis.be
16 november , 2008 om 15:16 pm

Geef een reactie

Copyright © 2004 - 2017 Restaurant recensies van Carla, Restaurantbelevingen | Alle rechten voorbehouden

Designpro.nl | Z-IM.nl