DSC00137

Zomervakantie Friuli 2010

Op 19 augustus 2010 in Italië.

Na een slopende rit de eerste dag - met wel een lekkere lunch ergens onderweg, dat dan nog wel - bereikten we een uur of 6 later dan verwacht ons overnachtingshotel in het mooie Beieren.
We wisten dat we op de zaterdag gigantische files konden verwachten voor de Tauerntunnel, dus we hebben heel Oostenrijk maar binnendoor gereden, wat tijd kost, maar dat hadden we genoeg en erg veel mooie vergezichten opleverde.
Altijd weer leuk dat moment dat je Italië dan binnenrijdt en eigenlijk waren we in no time op de plaats van bestemming. De schoonmakers waren net klaar, dus de sleutels werden ons overhandigd, we pakten onze spullen uit en doken eerst eens in het zwembad. Waarvan het water overigens een vieze 32 graden was, wat jammer was. Diezelfde avond barstte er een ongelofelijk onweer los, wat vele graden scheelde, waardoor het de dag erna een heerlijke 29 graden was. Ook het zwembadwater was, mede doordat we de slang met ijskoud water er enige tijd in hadden gehangen, op een veel fijnere 25 graden uitgekomen.

De eerste dagen komen we altijd bij, wat betekent dat we wat zwemmen, wat slapen, wat lezen, wat eten, wat drinken, wat spelletjes doen, kortom: lekker lui zijn. Daarna begint het altijd te kriebelen, zo ook nu, dus er werden allerlei ritjes in de omgeving gemaakt.
We gingen eerst eens de directe omgeving bekijken, zo lag op slechts 2 km afstand in Ruda een sterrenrestaurant, maar nadat we het bekeken hadden besloten we dat het niet nodig was het te bezoeken. We zouden ons deze vakantie trouwens richten op de Jeune Restaurateurs en op de restaurants met de 'borden' - de Piatti del Buon Ricordo, omdat ik het eigenlijk toch wel leuk vind om de verzameling wat aan te vullen en ze op te hangen in de keuken.
Na Ruda reden we met een omweg, zodat we het mooie Friuli, wat zo heerlijk niet toeristisch is, naar het op slechts 4 km van onze tijdelijke woonst gelegen Aquilea waar we uiteraard de basiliek met de mozaïeken bekeken.
Ook reden we via de weg door de lagune naar Grado, maar dat was vreselijk toeristisch en zo overdag voor ons niet aantrekkelijk. Terugrijdend bleek dat veel restaurants gesloten waren, dus we hadden een wat rare lunch in een restaurant op loopafstand van het huis, in de Ragno d'Oro, waar het in ieder geval wel veel goud was wat blonk, maar de kwaliteit was matigjes.

Ook Udine moest natuurlijk bezocht worden en dat is een heerlijke stad. Prachtige winkels, mooie dingen om te bekijken, allervriendelijkste mensen en zoals overal in Friuli, geweldig schappelijke prijzen.
Op de terugreis bezochten we o.a. Cividale del Friuli en Cormons, beide plaatsen (en ook Gorizia en het schattige Sagrado) kwamen we nog vaak tegen op onze ritten.
Ook Slovenië trok erg, wat een ongelofelijk natuurschoon kregen we daar voorgeschoteld. Ik had een adresje gekregen van een restaurant in Kobarid en dat bezochten we, Topli Val.

Tijdens weer een ander ritje kwamen we een stukje noordelijker uit, in de stad van die heerlijke ham, San Daniele del Friuli. Waar we in een Enoteca een heerlijk glas wijn dronken met een bordje van die boterzachte ham.

Toch een heel andere kwaliteit dan de San Daniele ham die je hier koopt. Echt een aanrader voor een simpele lunch, zo'n Enoteca overigens.
We kookten natuurlijk ook regelmatig zelf, althans de mannen dan, ik kook nooit in vakanties en ook die maaltijden waren niet te versmaden. Ook de barbecue hebben we nog gebruikt, die het uitstekend deed. Maar het hele huis was uitstekend geoutilleerd.
Het eerste Piatti restaurant werd in alle gidsen genoemd, maar los daarvan was ik er bijzonder nieuwsgierig naar, zo'n familierestaurant en dan zeker in Italië moest volgens mij wel charmant zijn. En dat was het. Ik recenseer dit restaurant apart, het was een van de culinaire hoogtepunten van de vakantie.
Het gaat om restaurant Devetak 1870 in San Michele del Carso, gelegen op een prachtige berg op slechts enkele meters van Slovenië, welke invloed je ook duidelijk zag in het eten. Wat mooi uitkwam, want ik wist het al wel weer met de pasta's, de fritto misto van vis of van vlees etc etc.

Ook Trieste moest natuurlijk bezocht worden en de eerste keer reden we erheen via de prachtige kustweg (Duino en Sistiana zijn een bezoek waard, met name voor de mooie rotskusten daar).
Parkeren is geen probleem in deze erg mooie en heel vriendelijke stad, dus we hebben het hele centrum belopen, ons erg verlekkerd aan alle erg mooie winkels en gingen uiteindelijk lunchen in Muggia, bij Lido
ook een Piatti restaurant.
Het eten daar was maar zozo, maar ik had mijn bord....Muggia is ook zeker een bezoek waard, een mooi oud centrum en prachtige vergezichten op de zee en op de bergen.

Op een wat regenachtige dag (een voordeel van Friuli vind ik persoonlijk, het wordt er niet zo ongelofelijk heet als in andere delen van Italië) reden we naar Cormons, waar we ons derde Piatti restaurant bezochten, Al Giardinetto. Ook een JRE overigens, wat niet geheel bleek, hoewel het zeker niet slecht was. Voor de borden verwijs ik naar de site van de Piatti, wel zo makkelijk voor mij tenslotte. Dit is overigens wel een heel mooi bord (vind ik).
Een ander culinair hoogtepunt was ons bezoek aan een Jeune Restaurateur in Slovenië. Pikol in Nova Gorica.
Een blokhut gelegen aan een allerlieflijkst meertje en eten....wow!
Ook Pikol zal ik apart recenseren, dat verdienen ze zeker. Maar een absolute aanrader is het!

Grado bezochten we nog eens op een avond, gewoon om te kijken of het dan wat lolliger was. Nog steeds erg druk (het barst er van de campings met 1200 staanplaatsen), maar gezelliger dan overdag.
Ik at er ergens in het oude gedeelte een heerlijke vissoep.
Op een andere avond reden we naar Venetië, we wilden de stad weleens in de avond meemaken. Nou, dat was, op het prachtige avondlicht bij aankomst na, een teleurstelling. Er is nauwelijks iets verlicht, ik kreeg van die griezelfilmassociaties in sommige steegjes zelfs.
Ook de maaltijd die we ergens aten was zeer matig en uiteraard duur. En eerlijk gezegd was het San Marcoplein een beetje zielig, nog steeds van alles in de steigers en al die goedkope plastic stoeltjes, die nauwelijks bezet zijn vanwege de prijzen doen ook wat triestig aan.
Zo ook de Rialtobrug, die zoals altijd zwart zag van de toeristen, maar ook viezig aandeed door allerlei graffiti.

Op een van de laatste dagen besloten we met de boot vanaf Grado nog eens naar Trieste te gaan, deze keer niet perse vanwege de stad, maar om met het trammetje naar Opicina te gaan, met onderweg nog een stop bij de Grotta Giganta.
Terug weer beneden hadden we een niet briljante lunch bij Tomasseo aan de haven.

Ik kan nog uren vertellen over alle mooie, lekkere dingen die we in Friuli hebben gezien, geproefd en gedaan, maar ik hou het hier bij. Het is wat mij betreft een gebied wat zeker eens bezocht kan worden als je van kleinschalig houdt. Veel bezochte restaurantjes heb ik niet genoemd, dat is ook geen doen, maar we hebben een paar keer erg lekker gegeten. Ook een paar keer erg gewoontjes, maar dat gebeurt wel vaker in Italië wat mij betreft.
Op de terugweg, geheel zonder files, maar dat zal komen omdat we om 1.00 in de nacht zijn vertrokken, hadden we nog wat stops, onder andere bij die mooie Moezel en op een keurige tijd reden we ons dorp weer in, waar we toch enkele dagen moesten afkicken om weer in het 'normale' ritme te komen.

7 gedachtes over "Zomervakantie Friuli 2010"

Jaartal Weblog

Mooi beschreven, een mooi kado. Een gegeven paard moet je inderdaad niet te diep in de bek kijken. Beetje sneuiig om dan met drie gangen te komen, wees dan een vent en kom met een genereuze uitwerking van zo'n prijs! Whatever, goed dat je geweest bent, heb je weer een sterretje kunnen aanvinken. Maar het is voor mij nog niet direct een aanbeveling om van Groningen naar Latour te rijden.... (nee, dan vermeer maar .... )
18 februari , 2010 om 21:24 pm

Anne

Wat een kruideniersmentaliteit en weinig flexibel om jullie als enigen 3 gangen te serveren. Ben benieuwd hoe het bij Amice gaat, aanvankelijk waren we daar alleen door de week welkom, dat is met het werk van lief onmogelijk of hij moet er 2 dagen vrij voor nemen, nu gaan we op een zondagavond. Vraag jij overigens of je foto's mag maken, voor is dat nog steeds een heikel punt.
20 februari , 2010 om 09:51 am

Joost

Voor de onbekende wijn check: http://www.piterswijnen.nl/index.php?include=item&id=271
22 februari , 2010 om 13:44 pm

Yvon

Mooi verslag! Wel wisselvallig eten. Jammer dat Venetixc3xab tegenviel, associeer het met de film Pane e Tulipane maar dat is dus wat vertekenend. Heerlijke verblijfplaats met dat zwembad - al was het water te warm (toch beter dan steenkoud waarvan je het bijna aan je hart krijgt).
19 augustus , 2010 om 12:59 pm

Agnes

Mooi verslag. Leuk dat je ook in Kolabrid geweest bent, alhoewel het niet bepaald heuglijk en verder vernoemenswaardig was volgens mij:-)) Kan me voorstellen dat je met die soms trieste leegte Venetie wat illuster vond. In tegenstelling tot Yvon, moet ik direkt aan "Donxe2x80x99t look now" denken.
19 augustus , 2010 om 19:34 pm

Jaartal Weblog

mooooooi gemaakte impressie schoonheid! (en je Venetixc3xab verhaal bevestigt iets wat al jaren in m'n kop draalt... nu is het klaar geloof ik ...)
19 augustus , 2010 om 22:12 pm

ad wijgerde

leuk verslag van een fijne vakantie, groetjes Ad
21 augustus , 2010 om 15:38 pm

Geef een reactie

Copyright © 2004 - 2017 Restaurant recensies van Carla, Restaurantbelevingen | Alle rechten voorbehouden

Designpro.nl | Z-IM.nl