P1010944

Lokanda Devetak in San Michele del Carso

Op 26 augustus 2010 in bib gourmand, Italië.

Lokanda Devetak 1870. Een oeroud familiebedrijf, waar momenteel nog 12 familieleden samen het restaurant en café-gedeelte runnen. Geweldig op elkaar ingespeeld, maar la Papa is duidelijk de baas, hoewel La Mama uiteraard altijd het laatste woord heeft. De dochter spreekt goed Engels, wat erg fijn is, want men spreekt hier niet eens Friulaans, maar een dialect wat half Italiaans-half Sloveens is. Niet verwonderlijk, want het bedrijf (want dat is het, hoe lieflijk het ook gelegen is, ze hebben nl. ook nog hotelkamers en voorzien voor het belangrijkste deel in hun eigen groenten) ligt in de heuvels van San Michele del Carso, de prachtige Karstregio, die voor het grootste deel doorloopt in Slovenië en waar ook heerlijke ham (Karst uiteraard) vandaan komt. Maurits at er een gerecht mee bij Topli Val in Kobarid en was er zeer over te spreken.
Devetak is voor de lunch alleen geopend in het weekend, dus op de tweede zondag van onze vakantie belde ik rondom 11.00 of er misschien nog een tafel voor 4 vrij was voor een uurtje of half 2. Dat was - gelukkig - het geval en we reden de schitterende weg naar het goed aangegeven restaurant, op slechts 10 km van ons vakantiehuis.
Parkeren kan op eigen terrein en we kregen een mooie tafel in het koele gedeelte van het grote gebouw. Men heeft ook nog een geombreerd terras en wat zaaltjes her en der en in de zaal waar je doorloopt als je vertrekt staat de tafel met de grappa's. Enige honderden. Ik kom er nog op terug.


Direct na binnenkomst werd ons een schuimwijn uit Slovenië ingeschonken, heerlijk gewoon. Erbij een amuse. We bekeken de menukaart en besloten tot een menu. Ik zag ook een Piatti en heel vriendelijk mocht ik ondanks dat ik het gerecht niet wilde, want we namen het menu, het bord voor een zacht prijsje kopen. Waar ik erg blij mee was.

Het menu dus. Dat begon met het inschenken van een Malvasia van het huis Rubbia, een veel aangeplante druif hier in Friuli en deze kwam nog eens specifiek van de berg waar we op zaten en was bepaald erg aangenaam. De fles blijft hier op tafel en het is volkomen normaal dat je je glas nog eens vult. Waar maak je dat nu mee? De jongens kregen er op de duur de slappe lach van, wat wel weer heel komisch was. Het eerste gerechtje was vegetarisch. Montasio kaas erover (dé kaas van Friuli) gelegen op een soort van pappadum. Erbij nog wat spruitgroentjes en we vonden het heerlijk.

Het volgende gerechtje werd begeleidt door weer een Sloveen. Een rode.
Een Vipaska Dolina en die vonden we geweldig. Erg naar gezocht, maar niet gevonden. Wel een vergelijkbare qua etiket, maar die was duidelijk minder. De zoektocht zet zich overigens hier thuis voort, want vinden zal ik hem. Het gerechtje dus.
Erbij polenta, wat me gewoon niet kan bekoren en wat groentjes en we waren weer helemaal blij. Zeker ook met de erbij geschonken wijn, Castelvecchio uit de Carso-regio.
Om precies te zijn uit dat schattige dorpje Sagrado; een cabernet-sauvignon.
Het dessert was huisgedraaid amandelijs met bolletjes gemarineerde meloen, zeer smakelijk en de dessertwijn Gradis'ciutta, uiteraard ook uit de regio.
Er zit een verhaal achter de vijf -letters op het etiket, maar de details daarvan ben ik helaas vergeten. Alweer een heerlijke wijn trouwens.

Bij de koffie nog wat heerlijke lekkernijen, vooral voor de mannen, want ik kon geen pap meer zeggen zo langzamerhand en de dochter bood ons een grappa aan. Ik had toen die geweldige tafels vol flessen grappa nog helemaal niet gezien, dus vroeg ik mijn onschuld welke ze zoal hadden. Ze keek me aan of ik gek geworden was, wat ik op dat moment niet begreep, dus ik vroeg maar snel naar een grappa uit de Karstregio (het barst in Friuli natuurlijk van de grappa, want het wordt er zo ongeveer overal gemaakt) en we kregen, heel verrassend, een grappa van selderij.
Zacht groen van kleur, zacht van smaak en duidelijk een selderijtoets. Erg lekker.
Na het betalen van de rekening liepen we dus langs al die grappa's en Papa stond ons op te wachten en nadat we vader en dochter de hand geschud hadden en ze uitgebreid gecomplimenteerd en bedankt hadden kreeg ik nog een miniatuurtje van het Devetak-bord. Zo schattig.
De jongens vonden wel dat we hier tenminste nog 3x moesten gaan eten, ik was het daar diep in mijn hart wel mee eens, maar er stonden ook nog andere adressen op het programma. Ik keer hier zeker terug als we in de omgeving zijn, een absolute aanrader is het.

17 gedachtes over "Lokanda Devetak in San Michele del Carso"

Robin

Balen van het hoofdgerecht. Kan me voorstellen dat als je voor andere tafels betere bordjes voorbij hebt zien komen je dan ook extra baalt. En de prijs van het Chef's Menu fluctueert misschien met wat ie die dag heeft ingekocht. Dat zou ik wel mooi vinden. Hopelijk geef je 'm nog wel een kans op revanche, want duidelijk is dat ie het wel kan. Toch?
26 februari , 2010 om 17:37 pm

Carla

Daar heb je gelijk in, de prijs mag wat mij betreft ook best fluctueren. Dat konijn was echt heel erg lekker hoor, dus ik ga vast nog wel een keer terug, zo heel erg was het allemaal nu ook weer niet.
26 februari , 2010 om 17:47 pm

Patrick

Hey Carla, Jammer van dat hoofdgerecht inderdaad, dat hadden ze veel en veel beter kunnen oplossen. Geef jullie tafel dan een ander hoofdgerecht of een extra gang of iets dergelijks. Voor de rest klinkt het allemaal veelbelovend.
26 februari , 2010 om 21:56 pm

Agnes

Ik denk inderdaad, ook omdat jullie best laat reserveerden, dat de vis gewoon op was. Dit had zeker wat charmanter opgelost kunnen worden...en die jonge v.d Jong trekt zich achteraf zijn haren uit zijn hoofd dat hij dat nou juist nalaat bij iemand die altijd recensies schrijft:-))
27 februari , 2010 om 11:09 am

john golsteijn

Jammer voor de chef, hier zou ik niet terug komen!Er zijn genoeg andere restaurants op dit niveau die beter presteren. Gr. john.
27 februari , 2010 om 21:57 pm

De jonge De Jong

Beste Carla, en de rest van de teleurgestelde. Onze excuses voor wat u allen niet goed vond. Ik zou het wel leuk vinden als jullie eens langskwamen als wij straks met twee man in de keuken staan voor 40 couverts. En ik niet meer alleen ben. Dat scheelt vrij veel. Wie weet tot dan. Groet, Jim de Jong
28 februari , 2010 om 01:04 am

Carla

Beste Jim, natuurlijk komen we nog een keertje, daarvoor is het restaurant ons nu al sympathiek genoeg. En iedereen, zeker iemand met jouw potenties, heeft recht op een revanche.
28 februari , 2010 om 09:51 am

Robin

Wij gingen gisteren nog eens en inderdaad stonden ze nu met zijn tween in de keuken. En al was ik de eerste keer al niet ontevreden, nu was ik helemaal happy. Wat een leuke, verrassende gerechten. Ik heb er echt van genoten.
23 april , 2010 om 19:27 pm

Carla

Ha, dat is leuk! Ik las op Iens ook over meer uitgebreide menu's en ben zeker van plan nog een keer langs te gaan hoor, sympathiek genoeg allemaal wat mij betreft!
23 april , 2010 om 19:43 pm

Carla

Ja, een zeer landelijke, regionale keuken. Zeker niet Frans of Belgisch....
26 augustus , 2010 om 18:24 pm

Noor

Hoi Carla, Ik lees je recensies altijd met plezier en heb de rode Sloveense wijn eens gegoogled. Volgens de website (www.jnk.si) wordt de wijn gedistribueerd via een Duitse wijnhandel die ook een webshop hebben (waar ik hem dan weer niet in terug vind, maar vooruit): http://www.falstaff-weinhandel.de/myshop/myshop.htm Wellicht kunnen zijn je verder helpen? Succes met zoeken! groetjes, Noor
26 augustus , 2010 om 19:04 pm

Carla

Ha Noor, dank je wel zeg, leuk! Ik ga morgen direct verder met je links. Leuk dat je een berichtje achterliet.
26 augustus , 2010 om 19:11 pm

Agnes

Dit lijkt me nou echt een leuke maaltijd. Niet superverfijnd, maar wel anders dan anders. Weet je wat me nou zo ontroerd? Die zelfgehaakte kleedjes onder sommige gerechten. Oma misschien? En die wijnen zou ik ook weleens willen proeven.
26 augustus , 2010 om 19:36 pm

Carla

Nou, dat vond ik dus ook Agnes, zo schattig. En allemaal verschillend, maar spierwit en duidelijk met liefde gemaakt. Ik vermoed ook Oma. De wijnen waren uitzonderlijk, maar ik kan wat overreacten vanwege de geweldige gastvrijheid en fijne sfeer hoor.
26 augustus , 2010 om 20:08 pm

ad wijgerde

Carla toch, waar is je zelfbeheersing. Er is wel eens een hap weg maar een leeg bord heb ik nog niet o de foto zien staan. Het zijn mooie eerlijke gerechten en een goed adres. De wijntjes zien er ook prima uit, mooi verhaal weer, groetjes Ad
27 augustus , 2010 om 09:02 am

Jaartal Weblog

Er is wederom met passie gegeten (en gedronken, wink wink), er is met passie geschreven (en gefotografeerd) en je hebt een prachtig adres laten zien waar met liefde is gekookt (en gepresenteerd). Kijk daarom hou ik zo van dit weblog (en de schrijfster)
28 augustus , 2010 om 09:43 am

john golsteijn

Carla ik lig achter met lezen! Maar deze vind ik wel speciaal. Bijzondere wijnen en ook de keuken zeker niet alledaags.Fijn om zo samen te genieten op vakantie. Gr. John
2 september , 2010 om 20:12 pm

Geef een reactie

Copyright © 2004 - 2018 Restaurant recensies van Carla, Restaurantbelevingen | Alle rechten voorbehouden | Privacyverklaring

Designpro.nl | Z-IM.nl