DSC09382
DSC09382

Chambre Séparée in Gent

Op 5 september 2020 in één ster, Gent, België.

Op 30 juli waren we bij Chambre Séparée in Gent. Vanwege Covid was het al drie keer uitgesteld, maar nu was het toch zover. De taxi zette ons af en een van de medewerkers kwam naar buiten gelopen om ons te verwelkomen. Het was bloedheet, dus een aperitief wilden we graag binnen drinken. We kregen een fijne plek aan de bar, die is gebouwd rondom de wat donkere keuken, waarin het allemaal gebeurt. En als ik zeg allemaal, dan bedoel ik vooral véél. Teveel om uitgebreid te beschrijven, dus ik beperk me tot een klein algemeen verhaal en noem daarna de gerechten en wat dranken op met daarbij wat foto’s.

Allereerst kregen we een verfrissingsdoekje om de handen schoon te maken, daarna kwam er champagne in het glas. Bistrotage, Francoise Martinot, extra brut. Veel tijd om rond te kijken was er niet, maar een paar dingen vielen toch op. Ten eerste de zeer ruime opstelling aan de bar en de mondkapjes van zowel de koks(6) als de bediening(4). Ze waren wel erg moeilijk te verstaan daardoor, ook omdat de muziek nogal hard stond. Zo hard dat het op den duur wat begon te irriteren. Ten tweede vielen de grote pizza-oven en het zo mogelijk nog grotere open houtskoolvuur ernaast op. Alles werd ter plekke klaargemaakt vanaf het allereerste begin, dus zelfs het snijden van de groenten, het fileren van de tarbot etc. etc. was te zien. Avondvullend vermaak dus.

Ik vond het geweldig interessant om te zien hoe goed men op elkaar is ingespeeld, hoe alles tot op de minuut nauwkeurig is geregeld. Dat maakt overigens wel dat het uiteindelijk toch iets onpersoonlijks krijgt. We kregen een houten pincet om de eerste hapjes die niet met de hand gepakt konden worden te eten.

Het eerste hapje verscheen al snel. Een tartelette met Comté en kombu.

In het glas kwam Pivnica Cajkov, Vino Spod Vulkánu, Biele. Op een mooi blauw bordje kwam een plakje zeeduivel, gemarineerd in miso, gevolgd door een stukje heel kort gegrilde makreel, aan een kant geglaceerd met miso.

De kreeft, die verderop in het menu uitgeserveerd werd, werd ons getoond door de meester himself. Vervolgens kwam men langs met een paling, waarop twee hapjes voor ons lagen, we kregen nu dus ter plekke gerookte Oosterschelde paling met crème van witte bes, mierikswortel en groene wrangwortel.

In een glazen schaaltje kregen we een emulsie van huisgemaakte zure room met gerookte paprika, waar ter plekke rasp van gedroogd kuit van tarbot overheen kwam.

We gingen verder met een stukje sardine met een of ander heel fris kruid. Het laatste hapje deze ronde was een klein tarteletje met hazelnoot en een hint van citroengras, waarop een flinke schep Oscietra kaviaar kwam.

De volgende wijn was een Gelber Muskateller, Opok 2017. We kregen een indrukwekkend mes waar we de rest van de avond mee moesten doen en voor ons werd een leren doosje neergezet waarin het bestek voor de rest van de avond zat wat we dus zelf konden pakken.

Het volgende gerechtje was vegetarisch. Het was een combinatie van patisson met gele tomaat in een saus waarin in ieder geval citrusafrikaan was verwerkt.

Vervolgens verscheen er een kom met kwartelei, snijbonen en rabarber. Onderin de kom een combinatie van de (gerookte) snijbonen, de rabarber, wat citrus en venkel en erop het gemarineerde kwarteleitje.

In het glas kwam een Ograde Skerk, Bianco 2017.

Bij de wijn kregen we mosselen, scheermes en groene tomaat, geserveerd in een diep bordje.

Alle hapjes/gerechtjes overigens waren geweldig van smaak en textuur, een enorm genot om te eten.

De kreeft was nu aan de beurt. Noordzeekreeft om precies te zijn. Als eerste kregen we de staart van de kreeft, die boven het houtskoolvuur was gegaard. Perfect van garing, zoals alles. In een schaaltje kregen we vervolgens een combinatie van de restjes inclusief de hersenen van de kreeft met basilicum en munt en dat was geweldig lekker. Zeer hoog op smaak, terwijl de kreeft goed te onderscheiden bleef.

De chef liet ons de turbotine, die nu aan de beurt was, zien. Pal voor onze neus werd het  gerechtje klaargemaakt door hem. De stukjes jonge tarbot werden gemengd met een saus die al op het plateau lag; krokante stukjes van de geroosterde kop van de vis werden erdoor gemengd en om het af te maken kwam er nog een beetje sap van geroosterde citroen overheen. Een absoluut goddelijk gerecht.

We kregen bier. Etoile du Midi XVII 2019. Bij het bier escargots en spitskool. Een fantastisch gerechtje dit. De slakken waren gegrild en de combinatie met de kool en heel veel kruiden vond ik geweldig.

We kregen weer wijn. Pinot Gris, Origin JM Dreyer 2018.

Bij de wijn kalfszwezerik met braambes. Een prachtige combinatie; wel vond ik de zwezerik iets te zacht, dat gaf een niet heel prettig mondgevoel.

Nog meer wijn kwam, nu een Coqueyron Haut, les Frères Soulier, 2019. Lam kregen we nu. Allereerst een bord met drie soorten vlees van het ooilam, waarbij zachtgegaarde aubergine lag. Toen dat gegeten was en het bord leeg was, kregen we gehakt van de poot van het lam met tomaat op hetzelfde bord. Tomaat farci zo staat het op het menukaartje..Dit was tevens het laatste gerechtje van deze ronde.

Een glas Lambiek 2014-2015-2016 kregen we nu, waarbij focaccia à la minute kwam met een stukje Kamiel (een geitenkaasje van Karditsel).

We waren toegekomen aan de desserts.

In het glas kwam een sake. Daigo No Awa, een bruisende sake! In een kommetje kregen we gele tomaat en abrikoos. IJs van bijenpollen, citroenafrikaan, gele tomaat en abrikoos kregen we en zoals bij alle gerechten was ook hier de balans ongelofelijk goed.

Het volgende gerechtje werd aangekondigd als komkommer en geitenkaas. Een puntje gateau met geitenkaas, afgedekt met verse komkommer en gelei van citrus kregen we met ernaast een quenelle ijs van geitenkaas.

In een schaaltje kregen we het laatste dessert: kers, moerrasspirea. Ontpitte kersen, ijs van de moerasspirea in combinatie met de pitten en wat amandel.  Een waardige afsluiter van een memorabele maaltijd.

Bij de koffie die ter plekke voor ons werd gezet met een ingenieus systeem kwamen nog allerlei mignardises. Een partje meloen, een stukje frambozentaart, rood fruit, een moutcakeje en donkere chocolade met een brunch van framboos.

Alles even perfect gemaakt en zeer smakelijk.

Ik vond het een hele belevenis deze avond in Chambre Séparée en ben erg benieuwd wat Kobe Desramaults na de sluiting in december gaat doen. Ik las iets over Oostende, maar wacht nadere berichten af.

0 gedachtes over "Chambre Séparée in Gent"

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie

Copyright © 2004 - 2020 Restaurant recensies van Carla, Restaurantbelevingen | Alle rechten voorbehouden | Privacyverklaring

Designpro.nl | Z-IM.nl